کاستوم الاغ

کاستوم هالویین مورد علاقه من، کاستوم الاغ است. دیشب هم بعد از کار به یک مغازه کاستوم فروشی در منهتن رفتم و از آقای مغازه دار پرسیدم 


excuse me, do u have a Donkey mask by any chance?


تعجب کرد. لابد با خودش گفت عجب الاغی ست. بعد اشاره کرد به قسمت حیوانات، که یعنی هر چی هست همان جاست. من هم رفتم و کلی گشتم. چند تا شیر مانده بود و سه چهارتایی پلنگ و ببر بنگال و یکی دو تا گربه ملوس و این جور چیزها که روی هوا می برند، ولی دریغ از حتی یک الاغ. اصلا به نظرم تولید نمی شود. شاید تقاضا پایین است. برای همین دست از پا درازتر از مغازه زدم بیرون و توی خیابان به راه افتادم. آنقدر شلوغ بود که می شد از سر فرصت و با دقت همه جور جانوری را دید. سوپرمن، بتمن، ترمیناتور، هرکول و جیمزباند. موش هم بود، زياد. گرگ که تا دلت بخواهد و مارمولک و جک و جانورهای موذى دیگر هم بودند. ولی الاغ نه. جای الاغ ها توی خیابان خالی بود. تا جایی که می دانم الاغ ها هیچ وقت هالویین ندارند. یعنی هیچ وقت نمی روند یک فستیوال راه بیاندازند و ماسک این و آن را بزنند و شادى كنند. مثلا يك الاغى پيدا شود و ماسک شیر بزند تا دوستانش بگویند "عجب بهت می يادها" یا ماسک آدم بزند، و همه بزنند سرشانه اش و بگویند "واست خوشحالم، بالاخره آدم شدی". خوبی الاغ ها همین است. خودشان را قبول کرده اند. اگر شما به یک الاغ بگویید "الاغ" ناراحت نمی شود. ولی اگر به یک آدم بگویید "آدم باش"، چرا. به گوشه قبایش برمی خورد. الاغ ها با خودشان راحت اند. تکلیفشان معلوم است. الاغ اند. همین. جرم شان هم همين است. براى همين زياد بارشان مى كنند و تو سرى خور شده اند. اما من الاغ ها را دقيقا براى همين دوست دارم. اين كه ماسك نمى زنند. دیشب هم هر چه توی خیابان ها گشتم هیچ كسى را ندیدم که بخواهد حتی برای یک شب هم که شده خودش باشد، چه برسد به الاغ


/ 0 نظر / 53 بازدید